Hepimizin istediği yukarıdaki fotoğraftaki dedeyle nine gibi mutlu mesut bir yastıkta kırk yıl biliyorum.
ama ne yazık ki bazen bir adama yürümeyecek bir ilişki için yıllarımızı veririz ya da olması ihtimali olan adama tek bir şans bile vermeyiz. İşte daha başlamadan bitirdiğimiz onlarca ilişki içinden belki bir tanesi nihayete erer diye araya verdiğimiz onca kahkaha,heyecan ve gözyaşı ne yazık ki geri gelmiyor.Biz kadın kısmına bu olamayan ilişkilerden ders almak düşerken erkek cinsi sıradakine gömleğini çıkarmadan rahatlıkla geçebiliyor.
Hatalarımızı hemen ciltletir uygun raflara yerleştiririz biz; bir daha ki ilişkide açıp bakıp; özet çıkaralım da aynı hataları yapmayalım bir daha diye.Ama ben kadar sizde biliyorsunuz ki; her ilişki yeni bir başlangıcı hak eder deriz ve bütün hataları ciltlerinde tozlanmaya bırakırız.
E biz tüketme konusunda bu kadar iyiyken üretme konusunda nasıl bu kadar kötü olabiliyoruz? Tek istediğimiz bizi severken kırmayacak adamlara aşık olup mutlu sonumuza doğru parmağımızda kocaman taşlarla ilermekken; biz sadece yıprandığımız anları, anı niyetine biriktirip parmağımızda olması gereken o taşları eteğimize topluyoruz ki uygun zaman gelince fırlatıp atalım her şeyi mahvedelim diye.Amacımız belli bir sona ulaşmak ama o yolda ilerlerken yola değil yolda ki tümseklere,çukurlara,sert kavislere odaklandığımızdan ve haliyle beklediğimizden yolumuzun üstünde ki o güzel manzaraya bakmayı akıl edemiyoruz.Ben yolcu koltuğunda giderken bir arabada kontrol bende olmadığı için deliriyorum ayağımla hayali bir frene basıyorum çoğu zaman köklüyorum freni ama onun yerine kendimi manzaraya bıraksam ya da arabada ki o güzel muhabbete ya da şoföre azıcık güvensem bütün o gerilim yüzünden gerim gerim gerilmem ve kimseyi de gerginliğime mecbur etmem. ilişkilerimizde de böyle davranıyoruz.Mutsuz olmaya o kadar odaklanıyoruz ki bizi mutlu edecek detayları fark etmiyoruz bile.Ve ilişkilerimizi mahvediyoruz.
İlişkiler sadece yorar; inanın en iyisinde bile bıktırmaktan;bıkmaktan korkarız ama açıktır ki alabildiklerimizi almadığımız anda en uzun süren o mükemmel ilişkiyi meğerse yılların işkencesiymiş diye anarız.Kendi davranışlarımızı ya unuturuz ya da evet bende hatalarımın farkındayım ama benim o davranışlarımın sorumlusu yine onun davranışları diye illa karşı tarafa atacak çamur buluruz.
kısaca; size bu konuda ne desem boş;davranışlarımızı haklı çıkaracak kadar kanıksama konusunda ustayız.bu yazıyı yazmak kolaydı ama işe yarar hale getirmek o kadar kolay olmaz tabi.
söz başka bir yazıda da erkekleri kötülerim! have fun with your lovely relationshits!!
ama ne yazık ki bazen bir adama yürümeyecek bir ilişki için yıllarımızı veririz ya da olması ihtimali olan adama tek bir şans bile vermeyiz. İşte daha başlamadan bitirdiğimiz onlarca ilişki içinden belki bir tanesi nihayete erer diye araya verdiğimiz onca kahkaha,heyecan ve gözyaşı ne yazık ki geri gelmiyor.Biz kadın kısmına bu olamayan ilişkilerden ders almak düşerken erkek cinsi sıradakine gömleğini çıkarmadan rahatlıkla geçebiliyor.
Hatalarımızı hemen ciltletir uygun raflara yerleştiririz biz; bir daha ki ilişkide açıp bakıp; özet çıkaralım da aynı hataları yapmayalım bir daha diye.Ama ben kadar sizde biliyorsunuz ki; her ilişki yeni bir başlangıcı hak eder deriz ve bütün hataları ciltlerinde tozlanmaya bırakırız.
E biz tüketme konusunda bu kadar iyiyken üretme konusunda nasıl bu kadar kötü olabiliyoruz? Tek istediğimiz bizi severken kırmayacak adamlara aşık olup mutlu sonumuza doğru parmağımızda kocaman taşlarla ilermekken; biz sadece yıprandığımız anları, anı niyetine biriktirip parmağımızda olması gereken o taşları eteğimize topluyoruz ki uygun zaman gelince fırlatıp atalım her şeyi mahvedelim diye.Amacımız belli bir sona ulaşmak ama o yolda ilerlerken yola değil yolda ki tümseklere,çukurlara,sert kavislere odaklandığımızdan ve haliyle beklediğimizden yolumuzun üstünde ki o güzel manzaraya bakmayı akıl edemiyoruz.Ben yolcu koltuğunda giderken bir arabada kontrol bende olmadığı için deliriyorum ayağımla hayali bir frene basıyorum çoğu zaman köklüyorum freni ama onun yerine kendimi manzaraya bıraksam ya da arabada ki o güzel muhabbete ya da şoföre azıcık güvensem bütün o gerilim yüzünden gerim gerim gerilmem ve kimseyi de gerginliğime mecbur etmem. ilişkilerimizde de böyle davranıyoruz.Mutsuz olmaya o kadar odaklanıyoruz ki bizi mutlu edecek detayları fark etmiyoruz bile.Ve ilişkilerimizi mahvediyoruz.
İlişkiler sadece yorar; inanın en iyisinde bile bıktırmaktan;bıkmaktan korkarız ama açıktır ki alabildiklerimizi almadığımız anda en uzun süren o mükemmel ilişkiyi meğerse yılların işkencesiymiş diye anarız.Kendi davranışlarımızı ya unuturuz ya da evet bende hatalarımın farkındayım ama benim o davranışlarımın sorumlusu yine onun davranışları diye illa karşı tarafa atacak çamur buluruz.
kısaca; size bu konuda ne desem boş;davranışlarımızı haklı çıkaracak kadar kanıksama konusunda ustayız.bu yazıyı yazmak kolaydı ama işe yarar hale getirmek o kadar kolay olmaz tabi.
söz başka bir yazıda da erkekleri kötülerim! have fun with your lovely relationshits!!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder