kendi avuntum

Herzaman yanınında olmak istediğin insanların yakınında bile olamıyorsun.Mesafe,zaman,yol ya da hissedilen aşkın sevginin farklılığı değil buna sebep olan.Senin kendi körlüğün.Hayallerin seni körleştiriyor,birini seviyorsun,özlüyorsun.O biri senin herşeyinken duymayı istediklerini duyamadığın zaman mahvoluyorsun.Hep ilerde diye avunuyorsun bazen haklı bazen haksız çıkıyorsun ama insansın işte hemde kadın cinsinden haklıyı değil haksızı hatırlıyorsun görüyorsun en acısıda UNUTMUYORSUN.
Lily bu konuda çok iyidir hayatta hatırlamaz kötü şeyleri siler atar,zaman zaman özendiğim bir özellik ama zaman ve zaman.
şimdi bana deseki ölüyorum aşkından ahh sen nerdesin gözlerim seni görmek istiyor,geberiyorum falan;ayy derim ne kro adam.Bunun yerine makul cevaplar verincede üzülüyosun işte ne kadar salakça.
Ya tamam inkar edemem yanında olsam bu kadar sıkıntı olmaz özlemek kavramı bu kadar gündemde olmaz ama benim fikirlerim çok tehlikeli.kendimi sürekli sorgulama modundayım;bununda sebebi üniversite yıllarıma dayanır.
mini hikaye zamanı: bir arkadaşım avon ürünleri satıyordu odama gelmişti yurtta laflıyoduk 4 kız.Sevgilisini istemiyordu ailesi böyle pat diye dediki 'eğer bana ayrıl demeseler bu kadar çok inat etmezdim evlenmek için' böyle hööö diye kalmıştık ben ve iki arkadaşım nasıl bir dürüstlük lan bu ??
işte bu pekde sevmediği arkadaşım yüzünden acaip ötesi manyağa bağlıyorum zaman zaman durup durup sorguluyorum kendimi,sadakatimi,sevgimi,nedenlerimi falan en son vardığım tek gerçek şudur; Nemo (onun takma adı bu) sayesinde çok gerçekçi biri olmuştum ben;iyi mi kötü mü bilemeyeceğim. Kısaca anlatmak istediğim senden istediklerimle senin bana verdiklerin uyuşmayabiliyor kendi kurduğum hayaller yüzünden saçma bir beklentiye giriyorum ve umduğum olmayınca seni suçluuyorum halbuki sen benim bu kadar deli olduğu mu bile bilmiyorsun kalp.