kendimizi düşürdüğümüz durum sadece bizim tercihlerimizin harika sonuçlarıdır. Eğer toplum içinde bağır çağır bir kavga sonu tokadı yediysen erkek arkadaşın denen - hödük,aşağılık, karaktersiz, adam sıfatını hak etmeyen - o şahıstan;üzgünüm ama senin tercihinin en muhteşem sonucu budur ya da tokat yerine kocaman bir pırlanta.
Onun şiddetini,hiddetini görmek istemeyen,görsen de kabullenmeyen,değişir ben onu değiştiririm diye kendine kocaman özgüveni olan ve o kocaman özgüveni ufaldıkça esareti artan sensin.
Biz hep en iyi tercihleri yapmak niyetiyle en kötü sonuçlara kalırız.O pırlantaya erişmek umuduyla hep gözümüzü kapatırız en kötü anlarda ve en güzel anı hayal ederiz.Bir iki güzel hatırayla avunur,hep onlardan güç almaya çalışırız.Biz evlilik kavramını hayatımızın temeline oturttuğumuz için 30lu yaşlarında bekar ama kendine yeten bir kadın olmayı değil; 24 yaşında gözünde yaşlarla telli duvaklı, evli olmayı isteriz. Mutluyken bile hep bir mutsuzluk ararız,illa rüzgara karşı yalnız yürür;saçlarımızın dalgalarına karışan gözyaşlarımızı dökeriz .Biz en mutlu anımızı bile siyah beyaz acıklı sahnelere döndürmenin en kolay yolunu bir damla gözyaşın da buluruz.
biz hiç sormayız kendimize; bu mutsuzluğun temeli nedir? biz niye kaygısızca kahkaha atmak yerine ardından gelebilecek olan kavgalara karşı gardımızı almış bekleriz.Biz hep en kötüyü bekleriz.O tokattır belki en etkileyici son ama biz onuda sineye çekeriz,biz kadınız,biz sinmek zorundayız çünkü hislerimizin emrinde yaşarız biz.Mantığımızı yanımıza alıp,cesaretimizle kol kola göğüs geremeyiz o tokada.Biz başımızı eğer,sesimizi keser,bir rüzgar bekleriz gözyaşlarımızla birlikte acılarımızı da alsın götürsün diye.
eğer sen kadınsan ve o tokada yaklaşmışsan,eğer bir erkeğin şiddetine,hiddetine maruz kalmışsan;canım benim ne olursun kaç kurtar kendini o adamdan.Sen kimseyi değiştirecek güce sahip değilsin.Sen gücünü kendine sakla ve bir an önce hayatını kurtar.
Bugün 'kadına yönelik şiddetle mücadele günü';sende kendi şiddetinle mücadele et bugün!
Onun şiddetini,hiddetini görmek istemeyen,görsen de kabullenmeyen,değişir ben onu değiştiririm diye kendine kocaman özgüveni olan ve o kocaman özgüveni ufaldıkça esareti artan sensin.
Biz hep en iyi tercihleri yapmak niyetiyle en kötü sonuçlara kalırız.O pırlantaya erişmek umuduyla hep gözümüzü kapatırız en kötü anlarda ve en güzel anı hayal ederiz.Bir iki güzel hatırayla avunur,hep onlardan güç almaya çalışırız.Biz evlilik kavramını hayatımızın temeline oturttuğumuz için 30lu yaşlarında bekar ama kendine yeten bir kadın olmayı değil; 24 yaşında gözünde yaşlarla telli duvaklı, evli olmayı isteriz. Mutluyken bile hep bir mutsuzluk ararız,illa rüzgara karşı yalnız yürür;saçlarımızın dalgalarına karışan gözyaşlarımızı dökeriz .Biz en mutlu anımızı bile siyah beyaz acıklı sahnelere döndürmenin en kolay yolunu bir damla gözyaşın da buluruz.
biz hiç sormayız kendimize; bu mutsuzluğun temeli nedir? biz niye kaygısızca kahkaha atmak yerine ardından gelebilecek olan kavgalara karşı gardımızı almış bekleriz.Biz hep en kötüyü bekleriz.O tokattır belki en etkileyici son ama biz onuda sineye çekeriz,biz kadınız,biz sinmek zorundayız çünkü hislerimizin emrinde yaşarız biz.Mantığımızı yanımıza alıp,cesaretimizle kol kola göğüs geremeyiz o tokada.Biz başımızı eğer,sesimizi keser,bir rüzgar bekleriz gözyaşlarımızla birlikte acılarımızı da alsın götürsün diye.
eğer sen kadınsan ve o tokada yaklaşmışsan,eğer bir erkeğin şiddetine,hiddetine maruz kalmışsan;canım benim ne olursun kaç kurtar kendini o adamdan.Sen kimseyi değiştirecek güce sahip değilsin.Sen gücünü kendine sakla ve bir an önce hayatını kurtar.
Bugün 'kadına yönelik şiddetle mücadele günü';sende kendi şiddetinle mücadele et bugün!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder