güzel düşlerim vardı

Çoğu şeyi planlamıştım oysa ben. Her şey o kadar olacaktı ki kafamda; hiç düşünmemişim 'ya olmazsa' kısmını. Kendimi kocaman bir çaresizliğe hapsetmek istiyorum belki o zaman bütün bu yüklerden kurtulup sadece kendime acıyarak mutlu olabilirim.
Gözyaşım kursağımda kaldı benim. Denizin dalgası gözyaşım; martıların çığlıkları feryatlarım oldu. Belki bu yüzden sevmedim İstanbul'u. O kadar mutsuz bağırıyordu ki orada martılar. Kuşlar bile mutsuzsa kim mutlu olabilir orada bilmem.
bu türküyü çok dinlerim sanki yüreğimin sızısını severmişte ona kıyak geçermiş gibi. Dinler dinler dolarım ama bunu sen seçtin der ağlayamam.
Neden blog yazıyorum da günlük yazmıyorum diye düşünüyordum uzundur cevabını buldum. Ellerim kalem tuttukça hüzünleniyor, ağır ağır yazdıkça hislerimi yüreğim ağırlaşıyor; taşıyamıyorum...
Düşünmekle çözüm bulunmuyor hiçbir şeye. Keşke kedi kadar aklım olsaydı da ciğere dertlenseydim sadece...