İnanın zorlandığım anlardan daha çok rahattım, tasasızdım, umursamazdım bütün bu süreçte.
En en başta isteme kısmında sadece çok gergin ve telaşlıydım.Fakat sonra işler değişti,bir cıvıklık geldi üstüme çöreklendi.Bana alışverişe gidip havlu,nevresim almaktan başka bir şey kalmadı,aynen de öyle yaptım gittim hop ondan hop bundan aldım.Şimdi gidişimi gözyaşlarına boğmak için sıra geldi kına yakmaya.Kına kısmında beni tek enterese eden kına kıyafetim ve kınayı yakmaktan nasıl kurtulacağım. O dillere destan kokusu şimdiden burnumu sızlatıyor.
Kınanın evde olacak olması ve ve lavaboya en yakın yerde kınayı yaktırmak şu an ki planım :) (ehehhe)
ağlama odaklı bir düğün etkinliğinin kim tarafından bulunup etkinlik haline getirildiğini merak ediyorum gerçekten;güvensem vikipediyaya sorardım ama uzman bulup sormak lazım.
uzundur blog yazıları kafamda oluşsa da evliliğime saklıyorum yeni yazıları.Daha farklı açılardan olaylara yaklaşmak gerektiği kesin çünkü her tartışmada laf ayrılığa gelirken sevgililikte;boşanmaya getiremezsin evlilikte.
ki sevgililik ömrümüzde ayrılık laf etmedik biz (bununla da hiç övünmem;doğrusu bu olmalı çünkü)
neyse nişan fotoğrafları çıksın ayakkabımı falan koymayı düşünüyorum evlilik sürecim sadece aşırı rahatlıkla geçtiğinden verebilecek akıllarım,tavsiyelerim yok ha tek diyebileceğim kasmayın,gerilmeyin karşılıklı anlayışla cillop gibi gidiyor her şey ama ben kalabalıkta alışveriş yapmayı falan hiç sevmem yüzüm istemsizce asılır,gerilirim (çocukken kiloluydum alışveriş işkenceydi zaten hep kendimi güvensiz hissederim kalabalıkta falan) bunu yapmayın işte ama ister istemez de yaparsınız çünkü bir şeyler istemek zor be anacım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder