kuş sesleri

kiminize neşe kaynağıdır kuş sesleri ama ben ömrü hayatımda sabah uyanıp kuş seslerine sevinmedim,vik vik öten bu sevimli hayvanların sesleri değil özgürlüklerini kıskanmışımdır hep.
sonuçta esir düşmüş falan değilim ama kafamda ki özgürlük tanımına da pek uymuyor hayatım.
gerçi ben elimdekini takdir etme yetisine sahip biri değilimdir.keyif aldığım şeyler sonradan pişmanlıklarım olabiliyor bu da geçen postlarım ana fikri olan kararsızlıktan ötürü gelen bir şey. Sanırım bu da birey olma duygusunu küçükken hissedemediğim için olabilir.Uçurtma uçurmak kadar telaşsız bir çocukluğum oldu,endişelenmedim, meraklandım, korkmadım ama hiç bir zamanda uçurtma uçurtmadım esasen.
belki rahattım ama hiçbir zaman özgür değildim. Sorumluluklarım yoktu ama bağımlıydım.
şimdi babamın evinden bağımsız değil belki daha bağımlı bir hayata uçmaktayım,evlenmek kadar sorumluluk gerektiren başka bir yok sanırım.Kararımdan eminim, hiç bir pişmanlığım yok ama kafamda ki tek soru  'ya bir gün kuş seslerinin tadını çıkarmadığıma pişman olursam?'
mutluluk yanı başımda ama pişmanlık da her an kapıyı çalabilecek davetsiz misafir...
artık kararlarıma güvenmem ve şüpheciliğimi içimden atmam gerek.
yeni yıl değil ama yeni hayat kararım bu.